Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej
Pracodawcy RP
Ochrona praw i reprezentowanie interesów zrzeszonych członków; działania na rzecz tworzenia i utrzymywania dialogu społecznego; wsparcie polskich pracodawców i przedsiębiorców w pozyskiwaniu pomocy finansowej z funduszy UE; doradztwo gospodarcze; występowanie z wnioskami legislacyjnymi; prowadzenie badań rynkowych; doradztwo prawne; ekspertyzy; reprezentowanie polskich przedsiębiorców wobec instytucji europejskich; szkolenia Protection of members’ rights and representation of their interests; social dialog management; support for Polish employers and entrepreneurs in acquiring EU funds; economic consultancy; elaboration of legislative proposals; market research; legal advice; elaboration of expert analyses; representation of Polish entrepreneurs in EU institutions; training
ID: 086806624273-14
Lobbying Activity
Meeting with Elżbieta Bieńkowska (Commissioner) and
11 Jul 2018 · Exchange of views on current topics
Response to Implementing act under Article 16(2) of the Tobacco Products Directive 2014/40/EU
2 Oct 2017
Track & Trace
1. Unikalny identyfkator oparty na otwartym standardzie:
Problem: struktura kodu zaproponowana w aktach wykonawczych nie jest zgodna z międzynarodowym standardem używanym przez producentów i dystrybutorów tj. ISO lub GS1
Propozycja: akty wykonawcze powinny bezpośrednio odwoływać się do otwartych standardów takich jak ISO lub GS1.
Uzasadnienie: ISO i GS1 są międzynarodowymi standardami używanymi obecnie przez miliony podmiotów gospodarczych. KE proponuje wprawdzie, że mogą być używane kody kreskowe, kropkowe czy Matrix. Niestety nie oznacza to, że kody te będą kodami standardu ISO, ponieważ znaczenie ma format informacji zapisanych w kodzie zaś ten zaproponowany przez KE w Annex II do rozporządzenia T&T nie spełnia tych wymagań.
2. Wyroby tytoniowe na eksport:
Problem: obowiązek oznaczanie UID także wyrobów, które przeznaczone są do państw trzecich
Rozwiązanie: Oznaczanie wyrobów zgodnie z regulacjami państwa trzeciego
Uzasadnienie: Zgodnie z konwencją ramową WHO planuje się wprowadzić system śledzenia wyrobów we wszystkich państwach będących stroną konwencji. Oznacza to, że towary produkowane w UE na rynki państw trzecich, które będą miały system T&T WHO, będą miały dwa rodzaje kodów: UE i państwa trzeciego. Kraje takie jak Australia wprowadziły regulacje ściśle określające co może być nadrukowane na paczce. Spowoduje to, że fabryki UE nie będą mogły produkować wyrobów do tych krajów, ponieważ paczki będą niezgodne z ich regulacjami. Kraje te wykorzystają więc T&T jako zamknięcie rynku dla swoich produktów z UE.
3. Dostawa UID przez ID emitenta
Problem: zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia T&T ID emitent ma decydować czy dostarczy kody fizycznie lub elektronicznie.
Rozwiązanie: każdy ID emitent powinien mieć zdolność dostarczania UID fizycznie i elektronicznie tak, aby dopasować sposób dostawy do możliwości producentów.
Uzasadnienie: duże firmy produkcyjne są zinformatyzowane i niezbędna jest dla nich dostawa UID w formie elektronicznej. Mali producenci lub importerzy mogą natomiast nie mieć możliwości pobrania kodów w wersji elektronicznej, dlatego konieczna jest także forma fizyczna. Decyzja w tym zakresie powinna należeć do przemysłu a nie do ID emitenta. Dotyczy to także dystrybutorów.
4. Stosowanie UID od ID emitenta na poziomie agregacji np. pakiety, kartony.
Problem: zgodnie z projektem aktów wykonawczych producenci i dystrybutorzy zmuszeni będą do nabywania oraz znakowania kodami od ID emitenta także pakietów, kartonów czy palet.
Rozwiązanie: Wprowadzenie możliwości wyboru dla producentów i dystrybutorów czy zamawiają UID od ID emitenta czy generują sami.
Uzasadnienie: Dyrektywa wymaga aby tylko UID na opakowaniach jednostkowych pochodziły od ID emitenta. UID powinny być zgodne z otwartymi standardami ISO lub GS1 dzięki temu mogłyby być generowane na poziomie agregacji przez producentów czy hurtowników. Leży to szczególnie w interesie MŚP aby nie musiały płacić za kody ID emitentowi.
5. Raportowanie informacji o transakcjach
Problem: operator ekonomiczny ma obowiązek zawarcia w UID informacji o zdarzeniach dot. transakcji np. (wystawienie faktury, zamówienie, otrzymanie płatności itp.) i raportowania.
Rozwiązanie: usunięcie wymagania o raportowaniu zdarzeń transakcyjnych tak precyzyjnie
Uzasadnienie: wymagania takie stanowią zbędną biurokrację w transakcjach handlowych i spowodują konieczność zmiany umów o współpracy oraz ujawnienie tajemnicy handlowej. Zasady rozliczeń pomiędzy stronami, terminy płatności itp. są istotnym elementem negocjacyjnym umów. Dodatkowo raportowanie w UID a priori może doprowadzić do likwidacji dostaw np. dla tzw. „podhurtu” czyli małych hurtowni zaopatrujących się u większych dystrybutorów. Raportowanie takich dostaw dla pod hurtu może mieć bowiem miejsce dopiero w chwili dostawy czyli faktycznej sprzedaży bo dopiero wtedy generowany jest kod na opakowanie zbiorcze.
Read full responseResponse to Implementing act under Article 15(11) of the Tobacco Products Directive 2014/40/EU
2 Oct 2017
Track & Trace
1. Unikalny identyfkator oparty na otwartym standardzie:
Problem: struktura kodu zaproponowana w aktach wykonawczych nie jest zgodna z międzynarodowym standardem używanym przez producentów i dystrybutorów tj. ISO lub GS1
Propozycja: akty wykonawcze powinny bezpośrednio odwoływać się do otwartych standardów takich jak ISO lub GS1.
Uzasadnienie: ISO i GS1 są międzynarodowymi standardami używanymi obecnie przez miliony podmiotów gospodarczych. KE proponuje wprawdzie, że mogą być używane kody kreskowe, kropkowe czy Matrix. Niestety nie oznacza to, że kody te będą kodami standardu ISO, ponieważ znaczenie ma format informacji zapisanych w kodzie zaś ten zaproponowany przez KE w Annex II do rozporządzenia T&T nie spełnia tych wymagań.
2. Wyroby tytoniowe na eksport:
Problem: obowiązek oznaczanie UID także wyrobów, które przeznaczone są do państw trzecich
Rozwiązanie: Oznaczanie wyrobów zgodnie z regulacjami państwa trzeciego
Uzasadnienie: Zgodnie z konwencją ramową WHO planuje się wprowadzić system śledzenia wyrobów we wszystkich państwach będących stroną konwencji. Oznacza to, że towary produkowane w UE na rynki państw trzecich, które będą miały system T&T WHO, będą miały dwa rodzaje kodów: UE i państwa trzeciego. Kraje takie jak Australia wprowadziły regulacje ściśle określające co może być nadrukowane na paczce. Spowoduje to, że fabryki UE nie będą mogły produkować wyrobów do tych krajów, ponieważ paczki będą niezgodne z ich regulacjami. Kraje te wykorzystają więc T&T jako zamknięcie rynku dla swoich produktów z UE.
3. Dostawa UID przez ID emitenta
Problem: zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia T&T ID emitent ma decydować czy dostarczy kody fizycznie lub elektronicznie.
Rozwiązanie: każdy ID emitent powinien mieć zdolność dostarczania UID fizycznie i elektronicznie tak, aby dopasować sposób dostawy do możliwości producentów.
Uzasadnienie: duże firmy produkcyjne są zinformatyzowane i niezbędna jest dla nich dostawa UID w formie elektronicznej. Mali producenci lub importerzy mogą natomiast nie mieć możliwości pobrania kodów w wersji elektronicznej, dlatego konieczna jest także forma fizyczna. Decyzja w tym zakresie powinna należeć do przemysłu a nie do ID emitenta. Dotyczy to także dystrybutorów.
4. Stosowanie UID od ID emitenta na poziomie agregacji np. pakiety, kartony.
Problem: zgodnie z projektem aktów wykonawczych producenci i dystrybutorzy zmuszeni będą do nabywania oraz znakowania kodami od ID emitenta także pakietów, kartonów czy palet.
Rozwiązanie: Wprowadzenie możliwości wyboru dla producentów i dystrybutorów czy zamawiają UID od ID emitenta czy generują sami.
Uzasadnienie: Dyrektywa wymaga aby tylko UID na opakowaniach jednostkowych pochodziły od ID emitenta. UID powinny być zgodne z otwartymi standardami ISO lub GS1 dzięki temu mogłyby być generowane na poziomie agregacji przez producentów czy hurtowników. Leży to szczególnie w interesie MŚP aby nie musiały płacić za kody ID emitentowi.
5. Raportowanie informacji o transakcjach
Problem: operator ekonomiczny ma obowiązek zawarcia w UID informacji o zdarzeniach dot. transakcji np. (wystawienie faktury, zamówienie, otrzymanie płatności itp.) i raportowania.
Rozwiązanie: usunięcie wymagania o raportowaniu zdarzeń transakcyjnych tak precyzyjnie
Uzasadnienie: wymagania takie stanowią zbędną biurokrację w transakcjach handlowych i spowodują konieczność zmiany umów o współpracy oraz ujawnienie tajemnicy handlowej. Zasady rozliczeń pomiędzy stronami, terminy płatności itp. są istotnym elementem negocjacyjnym umów. Dodatkowo raportowanie w UID a priori może doprowadzić do likwidacji dostaw np. dla tzw. „podhurtu” czyli małych hurtowni zaopatrujących się u większych dystrybutorów. Raportowanie takich dostaw dla pod hurtu może mieć bowiem miejsce dopiero w chwili dostawy czyli faktycznej sprzedaży bo dopiero wtedy generowany jest kod na opakowanie zbiorcze.
Read full response