Lobbying Activity
Meeting with Adam Jarubas (Member of the European Parliament)
15 Jan 2024 · Fit for 55 w transporcie
15 Jun 2022
w załączeniu przesyłamy stanowisko Krajowej Izby Biopaliw.
Read full responseResponse to Revision of the Renewable Energy Directive (EU) 2018/2001
18 Nov 2021
Enclosed please find the position of the Polish Coalition of Biofuels and Protein Feed regarding the proposals of the European Commission within the “Fit for 55” package including the review of the RED2 directive in the scope of the EU’ transport sector.
Read full responseResponse to Detailed implementing rules for the voluntary schemes recognised by the European Commission
27 Jul 2021
The Polish Chamber of Biofuels (KIB) welcomes the opportunity to provide comments to the Commission implementing regulation on rules to verify sustainability and greenhouse gas emissions saving criteria and low indirect land-use change-risk criteria::
Article 6 refers that where an audit identifies a list of non-conformities, voluntary schemes shall publish the respective action plan and timing for their correction as agreed with the economic operator. In our opinion, it seems that publishing this type of information is going too far and may violate the company confidential information.
Article 11 refers that accreditation of the certification bodies (CB) shall cover the scope of Directive (EU) 2018/2001, or the specific scope of the voluntary scheme (as applicable). Please note that at the moment there is no standard according to Directive (EU) 2018/2001 in order CB’s could get an accreditation. In this context, there is a question what would be the role of Voluntary Schemes, because CB’s will be subject to "accreditation audits" and so far such accreditation has been provided by voluntary schemes.
Article 11 refers that CB’s should also have accreditation in accordance with ISO 14065 which performs audits on actual GHG values. Until now all voluntary schemes have specific rules and procedures regarding GHG audits (based on methodology from REDII). These rules usually are not common to ISO 14065, so the question is what is the relationship between the methodology provided by the recognized by EC voluntary systems procedures and the ISO 14065.
Article 15 refers that voluntary schemes shall ensure that economic operators provide auditors with all mass balance data in advance of the audit. It is unclear what does "all mass balance data" mean? We suggest that it should be clarified.
Annex II. B. gives the minimum content of the summary audit report or certificate. One of the audit result is a list of non-conformities. If the list of non-conformities should be a publicly available document, then in our opinion, it may violate the company's confidential information. We propose that the report containing non-conformities should not be the case for public information.
Annex IV: Annex IV excludes waste and residues from forest and forestry based industries (except crude tall oil) which is not in line with Annex IX of the Directive (EU) 2018/2001. We suggest to update the Annex IV and add other types of biomass fraction of wastes and residues from forestry and forest-based industries listed already in the Annex IX of RED2.
Annex VII pkt. 1.2 refers that appropriate emission factors, including upstream emissions, must be used to account for the emissions from the production of chemical fertilisers and pesticides pursuant to Annex IX. If the economic operator knows the factory producing the fertiliser and it falls under the EU Emissions Trading System then the economic operator can use the production emissions declared under ETS, adding the upstream emissions for natural gas. Such a provision may make it practically impossible to apply lower GHG emission factors, defined e.g. by research institutes. We expect that, as before, it will be possible to use lower and more favorable emission factors if backed by certain sources.
Read full responseResponse to Climate change mitigation and adaptation taxonomy
1 Dec 2020
W imieniu Polskiej Koalicji Biopaliw i Pasz Białkowych, zwracamy się o usunięcie z kryteriów dla „Produkcji biogazu i biopaliw do wykorzystania w transporcie” (Sekcja 4.13.) obostrzenia dotyczącego wszystkich surowców pochodzenia rolniczego i w tym kontekście proponujemy poprawkę polegającą na usunięciu zdania z Sekcji 4.13. pkt 1:
“Food-and feed crops are not used in the activity for the manufacture of biofuels for use in transport”
i zastąpieniu go stwierdzeniem:
“High ILUC-risk feedstocks are not used in the activity for the manufacture of biofuels for use in transport”
Wśród kluczowych argumentów przemawiających za koniecznością w w/w zmian w kryteriach odnoszących się do biopaliw produkowanych surowców rolnych z pewnością należy wskazać:
1. W akcie delegowanym przedwczesne i niepotrzebne jest ustalenie dodatkowych kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących biopaliw i biogazu w transporcie, w szczególności, że trwa obecnie ich przegląd w ramach odrębnej procedury legislacyjnej wynikającej bezpośrednio z treści obowiązującej dyrektywy RED2;
2. Raport końcowy TEG błędnie zinterpretował funkcjonujące już efektywnie kryteria zrównoważonego rozwoju dla biopaliw. Sama dyrektywa RED2 jako fundamentalny instrument prawny dla inkorporacji odnawialnych źródeł energii w transporcie nie ogranicza wsparcia jedynie do biopaliw zaawansowanych, a wręcz przeciwnie – wskazując na ograniczone możliwości ich partycypacji w realizacji celów – wzmacnia ich promocję poprzez dodatkowe mechanizmy takie jak dedykowany podcel obligatoryjny oraz podwójne naliczanie.
3. Zgodnie z polityką UE w zakresie odnawialnych źródeł energii po 2020 r. nie ma żadnego uzasadnienia dla działań dyskryminacyjnych pomiędzy biopaliwami pochodzącymi z roślin uprawnych, a biopaliwami zaawansowanymi. Stopniowe wycofywanie wsparcia politycznego dla biopaliw z roślin uprawnych w transporcie zostało już dwukrotnie odrzucone przez Państwa Członkowskie UE, najpierw w „dyrektywie ILUC” 2015/1513, a ostatnio w RED2 będącą nową „dyrektywą w sprawie odnawialnych źródeł energii'” podlegająca dopiero implementacji przez państwa członkowskie UE z terminem wejścia w życie z dniem 1 lipca 2021 r.
4. Zrównoważone biopaliwa, zarówno te pochodzące z upraw, jak i zaawansowane, stanowią podstawę zobowiązania dostawców paliw transportowych do zapewnienia co najmniej 14% energii odnawialnej w sektorze transportu do 2030 r. Udział biopaliw pochodzących z roślin uprawnych nie może być wyższy o więcej niż jeden punkt procentowy niż ich udział w 2020 r., przy czym maksymalny udział wynosi 7%. Co niezwykle istotne, od ustalenia tym sposobem poziomu ich wykorzystania państwo członkowskie określa ostateczny cel OZE w transporcie na 2030 r. Nie ma zatem żadnego uzasadnienia ograniczanie potencjalnego zwiększania samozaopatrzenia także w ten rodzaj biopaliw przez kraje UE, co jednocześnie potęgowałoby ryzyko – proporcjonalnie wraz ze wzrostem ich wykorzystania w poszczególnych państwach w ramach zbliżania się do roku referencyjnego – nie zrealizowania celów transportowych dyrektywy RED2 bądź większego opierania ich realizacji na imporcie z krajów trzecich. Podkreślenia wymaga również fakt, mając na uwadze generalną konstrukcję celu ogólnego dla OZE w UE, że nie zrealizowanie celu 14% w transporcie przez znaczną część krajów członkowskich, skutkować będzie brakiem realizacji także pozostałych celów klimatyczno-energetycznych RED2.
5. Dyrektywa RED2 już teraz nakazuje stopniowe wycofywanie (do „0% w 2030 r.) wykorzystania biopaliw „o wysokim ryzyku ILUC”, zgodnie z definicją zawartą w akcie delegowanym KE w sprawie biopaliw o wysokim i niskim ryzyku ILUC (tj. biodiesla z oleju palmowego) . Z kolei biopaliwa zaawansowane, zdefiniowane jako te wytwarzane z surowców wymienionych w Załączniku IX część A, podlegają specjalnemu celowi cząstkowemu w wysokości (zaledwie w kontekście celu 14%, a po rewizji RED2 prawdopodobnie 24%) 3,5% energii w transporcie do 2030 r.
Read full responseResponse to Revision of the Renewable Energy Directive (EU) 2018/2001
21 Sept 2020
W załączeniu przedkładamy stanowisko Polskiej Koalicji Biopaliw i Pasz Białkowych.
Read full responseResponse to A EU hydrogen strategy
8 Jun 2020
Enclosed please find position of the Polish Chamber of Biofuels.
Read full responseResponse to Revision of the Energy Tax Directive
31 Mar 2020
Aby móc osiągnąć jeden z kluczowych celów Europejskiego Zielony Ładu, jakim jest przejście gospodarki UE na odnawialne źródła energii, w znacznej mierze wpływ będzie miała właśnie przyszła polityka fiskalna UE. Jej ukierunkowanie na ograniczenie negatywnego wpływu sektora energetycznego na środowisko naturalne musi mieć charakter bezpośredniej harmonizacji zarówno z nową dyrektywą w sprawie promowania energii ze źródeł odnawialnych (RED2), jak również dyrektywy o systemie handlu emisjami (ETS). W tym kontekście, albowiem jednym z kluczowych celów niezrealizowanej ostatecznie w praktyce inicjatywy legislacyjnej KE rewizji ETD już w 2011 roku było dostosowanie jej przepisów do ETS, warto ponownie rozważyć wybrane założenia do tamtego projektu.
Zgodnie z założeniami poprzedniej inicjatywy rewizji ETD, biopaliwa byłyby opodatkowane na podstawie ich – zwykle niższej – wartości energetycznej, jednocześnie byłyby też zwolnione z opodatkowania elementem podatku opartym na emisji CO2. To preferencyjne traktowanie miałoby być jednak zastrzeżone dla biopaliw spełniających odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 dyrektywy RED (2009/28/WE) oraz w art. 7b dyrektywy FQD (2009/30/WE). W kontekście obecnych prac w pełni popieramy powyższe założenie postulując tym samym jego ponowne rozważenie jako środka do osiągniecia celu redukcyjnego Europejskiego Zielonego Ładu. Aby jednak móc osiągnąć neutralnoć w zakresie emisyjności potrzebujemy neutralności technologicznej, do czego niniejszym wzywamy, a co wprost wynika również ze wskazanej już powyżej konieczności harmonizacji przepisów zrewidowanej ETD z dyrektywą RED2. Zakładając bowiem cel dla energii odnawialnej w transporcie na poziomie 14% w 2030 roku daje ona bowiem państwom członkowskim, z pewnymi jedynie zastrzeżeniami , znaczną dobrowolność w zakresie ścieżki dojścia do jego realizacji. Konsekwencją tego powinna być analogiczna elastyczność systemu opodatkowania energii, co umożliwia podejście polegające na uzależnieniu poziomu obciążenia fiskalnego od osiąganych rezultatów redukcyjnych - gdyby formuła całkowitego zwolnienia a priori wszystkich źródeł odnawialnych od pierwiastka śladu węglowego nie była obecnie możliwa do wdrożenia z uwagi na korekty wprowadzone w między czasie do dyrektywy RED , a które mają swoją kontynuację w RED2.
Reasumując, nowa odsłona dyrektywy ETD, aby móc sprostać wyzwaniom Europejskiego Zielonego Ładu:
- musi zostać dostosowana do wszelkich modyfikacji ścieżek i opcji dla rozwoju sektora OZE zastosowanych w poszczególnych państwach członkowskich w ramach implementacji dyrektywy RED2 oraz kontynuacji po 2020 roku realizacji celu redukcyjnego dyrektywy FQD;
- powinna być neutralna pod względem technologicznym tj. wprost preferować odnawialne źródła energii niezależnie do ich prawnej taksonomii, ale realnej efektywności środowiskowej, miarą której jest poziom ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Jednocześnie nie bez znaczenia tak jak obecnie powinien być wpływ produkcji oraz wykorzystania danego nośnika odnawialnego na lokalną społeczność i gospodarkę. Innymi słowy, jeśli produkcja energii odnawialnej sprawdza się w danym kraju członkowskim tak pod względem środowiskowym, ale jednocześnie społeczno-ekonomicznym dyrektywa powinna umożliwiać odpowiednią stymulację tego konkretnego kierunku OZE;
- musi być racjonalna tak pod względem ambicji, jak i faktycznych możliwości osiągnięcia rezultatów, szczególnie w perspektywie najbliższej dekady, co można byłoby odnieść do praktyki poprzez wprowadzenie systemów pośrednich przewidujących czasowe wyższe upusty podatkowe (niż wynikałoby to z udziału OZE w danym miksie energetycznym) w celu przyzwyczajenia konsumentów do nowych, relatywnie innowacyjnych dla danego rynku rozwiązań energetycznych. Przykładem na takie działanie jest możliwość ustanowienia przez dany kraj UE preferencji dla wyższych mieszanek biokomponentów (np. B30, E20, E85).
Read full responseResponse to Import of used cooking oils
23 Jul 2019
Polska Koalicja Biopaliw i Pasz Białkowych pragnie wyrazić niniejszym swoją opinię w ramach zainicjowanych przez Komisję Europejską konsultacji publicznych w zakresie przepisów uzupełniających Rozporządzenie UE Nr 142/2011 dotyczących przywozu zużytego oleju spożywczego (UCO).
Szczelność i transparentność łańcucha dostaw UCO na rynek europejski jest jedną z kluczowych kwestii w zakresie ochrony konkurencji przedsiębiorstw produkujących w UE biodiesel mający następnie zastosowanie w realizacji celów przez Państwa Członkowskie w zakresie energii odnawialnej w transporcie. Dotyczy to zarówno tych producentów, którzy korzystają z surowców odpadowych i pozostałości, jak również wytwarzających w sposób zrównoważony konwencjonalne surowce pochodzenia rolnego. W tym kontekście szczególnie narażeni na utratę opłacalności i rynku są producenci opierający swoją działalność na lokalnie pozyskiwanych surowcach takich jak olej rzepakowy spełniający nie tylko wysokie standardy związane z ochroną środowiska (cross-compliance, kryteria zrównoważonego rozwoju), ale dostarczający szereg istotnych korzyści towarzyszących produkcji biodiesla na terenie Unii Europejskiej jak wzrost dochodowości rolniczej czy dostawy cennego białka paszowego.
Dyrektywy RED 2009/28/WE oraz RED2 2018/2001 promując wykorzystanie m.in. UCO w ramach Załącznika IX (część B) poprzez podwójne naliczanie spowodowały ogromną presję na ten surowiec importowany do UE niemal wszystkich stron świata. Towarzyszą temu nie tylko uzasadnione kontrowersje, ale również potencjalne nieszczelności, na które jasno wskazywał m.in. Europejski Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu z 2016 roku pt. „Unijny system certyfikacji zrównoważonych ekologicznie biopaliw”:
„Możliwość podwójnego liczenia biopaliw wyprodukowanych z odpadów i pozostałości doprowadziła do sytuacji, w której biodiesel produkowany ze zużytego oleju kuchennego „jest często sprzedawany po wyższej cenie niż biodiesel produkowany z oleju roślinnego”. To z kolei doprowadziło do powstania ryzyka zafałszowywania oleju spożywczego w celu sprzedawania go jako zużytego oleju kuchennego. Ryzyko to odnotowano w przeprowadzonym niedawno badaniu, w którym znalazły odzwierciedlenie obawy podmiotów gospodarczych i innych zainteresowanych podmiotów dotyczące „ryzyka nadużycia polegającego na sprzedawaniu spożywczego oleju roślinnego jako zużytego oleju kuchennego”.
Znamienna jest w szczególności poniższa konkluzja Trybunału:
„Biorąc pod uwagę to, że kontrole przeprowadzane w celu weryfikacji źródła pochodzenia biomasy składającej się z odpadów i pozostałości(..) nie są właściwe, nie można wykluczyć, że dane dotyczące paliw podwójnie liczonych zawierają pewne ilości biodiesla certyfikowanego jako biodiesel wyprodukowany ze zużytego oleju kuchennego, podczas gdy w rzeczywistości surowcem mógł być roślinny olej spożywczy lub nieuczciwie zdenaturowany olej spożywczy.
Dlatego tym bardziej Polska Koalicja Biopaliw i Pasz Białkowych podziela potrzebę wzmocnienia monitoringu oraz narzędzi kontrolnych (a co za tym idzie obowiązków nakładanych w szczególności na importerów z krajów trzecich) uniemożliwiających tego typu procedery, co będzie miało istotne znaczenie nie tylko dla faktycznej realizacji celów UE w obszarze klimatu i energii, ale również dla zachowania opłacalności produkcji rolnej i oleju roślinnego na terenie Wspólnoty.
Mając powyższe na uwadze pragniemy zgłosić szczegółowe postulaty i propozycje zmian w projekcie rozporządzenia, które zostały wyrażone w załączonym pełnym stanowisko naszej Koalicji.
Read full responseResponse to High and low Indirect Land-Use Change (ILUC) - risks biofuels, bioliquids and biomass fuels
8 Mar 2019
Feedback of the Polish Coalition Biofuels and Protein Feed is as attached.
Read full response