Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe
PGL LP
Zgodnie z Ustawą o lasach z dnia 28 września 1991 głównym celem PGL Lasy Państwowe jest prowadzenie trwale zrównoważonej gospodarki leśnej w lasach własności Skarbu Państwa według zasad: powszechniej ochrony lasów, trwałości ich utrzymania, ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów oraz powiększania zasobów leśnych.
ID: 120642225950-77
Lobbying Activity
Response to Towards a Circular, Regenerative and Competitive Bioeconomy
23 Jun 2025
We welcome the opportunity to contribute to the public consultation on the EU Bioeconomy Strategy. As one of Europes largest public forest managers and a key primary producer, Polish State Forests would like to highlight a few points we consider essential. The bioeconomy depends on a secure and sustainable supply of raw materials. Without the active role of primary producers, its foundations are at risk. In Poland, forest management has been evolving for years to improve resilience and biodiversity by adapting species composition to local conditions. This transformation is already affecting the structure and types of wood reaching the market and will continue to do so in the years ahead. The updated strategy should support innovation and investment in the wood industry to better use the resources that are increasingly available particularly hardwoods such as beech and oak. Wood should be treated as a strategic material, and priority should be given to strengthening local value chains over growing reliance on imports. We also stress the importance of coherence across EU policies. Sustainable forest management already delivers a wide range of public goods, including biodiversity protection, carbon storage, and material supply, and this multifunctional model should remain central. Our full statement is attached, and we remain open to sharing our experience and views further, if useful.
Read full responseResponse to Report on the evaluation of the LULUCF Regulation
11 Jul 2024
Sektor LULUCF stanowi istotny element polityki klimatycznej Unii Europejskiej. Jego specyfika wynika z faktu, że jest on jedynym sektorem, który jeszcze w skali wspólnoty pozytywnie wpływa na klimat. Jednocześnie jest to sektor, który jest najbardziej narażony na negatywne skutki postępujących zmian klimatycznych. Uważamy, że obecne działania realizowane w ramach polityki klimatycznej UE nie skupiają się na całym spektrum problemów dotyczących lasów, a wymagania LULUCF mogą się w pewnym stopniu przyczynić do pogłębienia kryzysu w leśnictwie. Obecne polityki dążą z jednej strony do odchodzenia od aktywnego zarządzania lasami (NRL), a z drugiej strony nakładają na państwa cele, których nie da się osiągnąć bez aktywnych działań w sektorze (LULUCF).Ponadto polityka klimatyczna UE wyznacza cele, stosując ramy czasowe jak dla innych sektorów gospodarki, nie uwzględniając rytmu czasowego, jakiemu podlegają lasy. Polityki te są nastawione na krótkoterminowe osiąganie celów bez rzeczywistej oceny skutków realizacji w dłuższej perspektywie czasowej. Ponadto w przedłożonym przez KE Handbook on the updated LULUCF Regulation EU 2018/841 Guidance and orientation for the implementation of the updated Regulation w części dotyczącej synergii między Rozporządzeniem LULUCF a NRL nie proponuje żadnych konkretnych rozwiązań. Metodologia dla wyliczania emisji/pochłaniania (formuły zaczerpnięte z IPCC Guidance) zakłada, że jednym z podstawowych źródeł dla rocznych raportów wyrażanych w ekwiwalencie ton CO2 jest zmiana wielkości zasobów biomasy nadziemnej (czyli zmiana zasobów drzewnych). Wielkość zasobów zakumulowanego w biomasie węgla nie ma praktycznego znaczenia w raportowaniu. (to w odniesieniu do argumentacji przytoczonej w Handbook). Swoistym paradoksem jest również obliczanie zmian biomasy drewna martwego (analogicznie jak biomasy drzew żywych), co w praktyce związane jest aktualnie z zamieraniem drzew i zmniejszaniem potencjału zwiększania zasobów drzewnych. Drewno martwe ulega powolnej emisji CO2, więc podejście wydaje się niewłaściwe, oceniając źródła wykorzystywane do obliczeń. Dużym problemem jest także brak obiektywnej metodyki zmian zawartości CO2 w glebach mineralnych. Complete opinion attached
Read full responseResponse to New EU Forest Monitoring and Strategic Planning Framework
7 Feb 2024
The Polish State Forests appreciate the European Commission's initiative to enhance the sustainability and resilience of forests across the European Union through the New EU Forest Strategy 2030. We support the ambition in the strategy to promote the multifunctional role of forests. At the same time, however, there are uncertainties about the added value of the current proposal for a forest monitoring regulation. In this context, it would therefore be important to clarify the objectives of the new regulation and to check whether they harmonise with the specificities of forest management in the Member States, including Poland. Furthermore, we would like to point out our comments and concerns that arise with regard to the certain elements of the regulation and its implications for forest management practice. Data Collection and Interpretation Framework: The proposed data collection framework requires evaluation to prevent inconsistencies and potential misinterpretations of forest data. It is important that the regulation adopts a methodology that accommodates the diverse nature of forest ecosystems across Member States, ensuring that data collection efforts lead to actionable insights. National monitoring systems remain the most important for shaping the country's forest policy (e.g. National Forest Inventory, monitoring the condition of forests). In addition, the Data Collection Framework (Article 5) of the Proposal on a monitoring framework for resilient European forests should align with frameworks already recognized and utilized, such as those by Forest Europe or the FAO, which are used in National Forest Inventories. This alignment ensures continuity and coherence with established practices and enhances the accuracy of forest data collection. Furthermore, Poland's internal systems for forest data collection are highly advanced and provide detailed insights that may surpass the capabilities of generic, Earth Observation-based European systems. This specificity ensures a more accurate representation of Poland's diverse forest ecosystems, which might not be fully captured by broader, less detailed EU monitoring frameworks. It is therefore important that the new EU-wide forest monitoring provisions allow for the integration of detailed data, ensuring that national insights contribute to and improve the overall understanding of forest conditions at the European level. Remote sensing tools are useful to collect specific type of data, but are often not sufficient to determine the cause of disturbances. To obtain an accurate picture of the state of European forests and avoid data misinterpretation, Earth observations and ground-based observations must complement each other. This will avoid situations in which unauthorized or erroneous conclusions will be drawn (e.g. according to forest area, tree cover disturbances) using only the results of satellite observations. Acknowledging Forest Variability through Indicators: The immense variability of Europe's forests, influenced by geographical, climatic, and ecological factors, cannot be overstated. EU-wide uniform indicators risk oversimplifying this diversity, potentially leading to inaccurate assessments of forest conditions. The indicators used to monitor Europe's forests should take into account their variability. The current set of indicators proposed does not adequately reflect the diversity of European forests, which could result in misleading conclusions about their health and productivity. Engage in Constructive Dialogue: Initiate comprehensive discussions among EU Member States, forestry experts, and stakeholders to refine the regulations objectives and ensure they are both ambitious and realistic. It is important that the forest monitoring framework is integrated into established EU forest governance structures, hence cooperation and ongoing exchanges should be maintained with the Standing Forestry Committee and the Forestry Stakeholder Platform. A collaborative approach..
Read full responseResponse to Protecting biodiversity: nature restoration targets
22 Aug 2022
Opinia Lasów Państwowych do wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odbudowy zasobów przyrodniczych
Read full responseResponse to New EU Forest Monitoring and Strategic Planning Framework
6 May 2022
[Full document attached]
Z przedłożonej przez KE mapy drogowej do planowanej inicjatywy wynika, że celem tego przedsięwzięcia będzie centralizacja procesów decyzyjnych, mających bezpośredni wpływ na leśnictwo poszczególnych krajów. Art. 192 ust. TFUE, zasada pomocniczości oraz motywowanie potrzebami pilnych działań o zasięgu europejskim w ramach Europejskiego Zielonego Ładu i pakietu „Gotowi na 55”, w tym nowej strategii ds. bioróżnorodności oraz leśnej – posłużyło jako uzasadnienie do tworzenia nowego mechanizmu wzmożonej obserwacji, sprawozdawczości a przede wszystkim gromadzenia danych o lasach na poziomie UE. Biorąc pod uwagę założenia, że dane te maja być wprost wykorzystane do wspierania obecnych oraz tworzenia przyszłych, unijnych przepisów dot. m.in. sposobu prowadzenia gospodarki leśnej i ochrony przyrody inicjatywa ta pośrednio wpłynie na rozszerzanie unijnych kompetencji tam, gdzie decyzyjność nadal pozostaje na poziomie krajowym.
Odnosząc się do oceny skutków przedstawionej inicjatywy należy stwierdzić, że:
1. Jest to próba stworzenia kolejnego mechanizmu (motywowana ambitnymi celami Zielonego Ładu oraz przy nadmiernym wykorzystaniu wrażliwości społecznej na środowisko i przy jednoczesnym niezadowalającym ciągle poziomie wiedzy społeczeństwa na ten temat) służącego do odgórnego, scentralizowanego decydowania o kształtowaniu gospodarki leśnej w poszczególnych krajach członkowskich. Sposobem realizacji ma być wykorzystanie danych bez weryfikacji na poziomie krajowym, opartych w dużej mierze na narzędziach teledetekcyjnych, których wiarygodność jest wciąż kwestionowana.
2. Umniejsza się i poddaje w wątpliwość rolę oraz jakość danych zbieranych w ramach szczegółowych inwentaryzacji lasów i monitoringu zdrowotności lasów w krajach unijnych. Tymczasem działania te od lat stanowią podstawę do tworzenia strategicznej polityki leśnej na poziomie krajowym oraz zasilają danymi różne procesy w ramach raportowania dla UE i innych globalnych inicjatyw. Leśnicy i zarządcy lasów dawno poradzili sobie z problemami, o których mowa w mapie drogowej, posiadają i doskonalą systemy dostosowane do potrzeb zarządzania lasami zarówno w skali lokalnej, regionalnej jak i krajowej. Nowy system nie może zastąpić systemów funkcjonujących w państwach członkowskich.
3. Przyjęcie scentralizowanego modelu monitoringu lasu będzie wiązało się z koniecznością utworzenia odrębnego systemu go obsługującego. A to z kolei niesie za sobą ogromne nakłady finansowe i personalne, a także stwarza ryzyko występowania błędów nie do wychwycenia przy ocenie na poziomie unijnym. Takie błędy będą przekładały się na forsowanie propozycji zapisów prawnych dotyczących konkretnych zmian polityki leśnej na poziomie krajowym, a co za tym idzie nie będą odzwierciedlały prawdziwych potrzeb i stanu faktycznego gospodarki leśnej i lasów.
4. Proponowana inicjatywa jest zarzutem kierowanym do państw członkowskich, że te nie są wiarygodne i rzetelne w sposobach zbierania informacji o stanie bioróżnorodności czy emisji oraz że poddają się presji przemysłu drzewnego i właścicieli lasów. Zakłada się więc, że jakość danych jest zaburzona i nie jest możliwe utrzymanie należytego stanu lasów Europy bez wyniesienia poziomu decyzyjności na szczebel unijny.
5. Nie do końca wiadomo, komu proponowany system miałby posłużyć. Leśnikom i zarządcom potrzebne są bardzo szczegółowe dane, których tak scentralizowany system prawdopodobnie nie dostarczy. Pozostali potencjalni użytkownicy bez właściwej wiedzy w zakresie tak kompleksowej dziedziny jak leśnictwo i gospodarka leśna mogą mylnie interpretować niektóre informacje. W konsekwencji trudno będzie zagwarantować wzrost świadomości społecznej czy zrozumienie dla zadań i obowiązków wynikających z przyjętych na poziomie państw członkowskich przepisów i celów gospodarki leśnej.
6. Lasy Europy są bardzo zróżnicowane nie tylko pod względem przyrodniczym, ale także uwarunkowanymi historycznie modelami gospodarowania nimi. Stworzenie...
Read full responseResponse to Land use, land use change and forestry – review of EU rules
8 Nov 2021
Projekt zmiany Rozporządzenia LULUCF stawia przed sektorem użytkowania gruntów dużo ambitniejsze cele niż obecnie obowiązujące Rozporządzenie. Proponowany unijny cel w zakresie pochłaniania 310 mln t CO2eq w roku 2030 będzie dla wielu spośród p.cz. wielkim obciążeniem i wyzwaniem, któremu trudno będzie sprostać w obliczu aktualnych prognoz pochłaniania i zagrożeń dla lasów ze strony zmian klimatu. Podobnie utworzenie sektora AFOLU po roku 2030 i neutralność klimatyczna nowo utworzonego sektora w roku 2035 dla wielu spośród p.cz., w tym dla PL, będzie trudna lub wręcz mało realna do osiągnięcia. W niektórych p.cz. połączony sektor gruntów może nadal generować emisje netto, w zależności od połączonego potencjału redukcji emisji pochodzących z hodowli zwierząt, stosowania nawozów
i działań związanych z gospodarowaniem gruntami.
Kluczowa w tym zakresie będzie także kwestia dystrybucji wysiłku między p. cz.. Alokacja celów zaproponowana przez KE (na 2030r.) oparta na gruntach zarządzanych, naszym zdaniem, nie odzwierciedla rzeczywistego potencjału poszczególnych p.cz. w zakresie sekwestracji dwutlenku węgla w tym sektorze. Klucz dla dystrybucji krajowych celów zdecydowanie powinien uwzględniać potencjał redukcyjny i prognozy pochłaniania (a co się z tym wiąże strukturę, wiek, stan zdrowotny drzewostanów, zróżnicowane warunki geograficzne) w p.cz. Obecna propozycja de facto nie uwzględnia trendów i najnowszych prognoz pochłaniania w p.cz.
Propozycja Rozporządzenia LULUCF rodzi wiele pytań i wątpliwości.
Dla lat 2026-2029 proponuje się roczne cele oparte na liniowej trajektorii pochłaniania gazów cieplarnianych netto zmierzającej do neutralności klimatycznej sektora gruntów w 2035 roku, a KE otrzymuje mandat do przyjmowania aktów wykonawczych określających te cele. Nie precyzuje się jednak, co jest podstawą ustalenia krótkookresowych celów dla sektora. Pojawiają się także wątpliwość w odniesieniu do przyszłych korekt technicznych zgłaszanych przez p.cz. Czy cele pozostaną niezmienione po przyszłych rekalkulacjach? Innymi słowy, czy przyszłe korekty techniczne będą oznaczały zmianę referencji dla obliczenia celów do 2030 roku?
Duże wątpliwości budzi także załącznik III do propozycji zmiany Rozp.
W znacznym stopniu rozszerza on wymagania w zakresie raportowania. Bez uzasadnienia proponuje się zwiększenie zakresu danych przygotowywanych na potrzeby inwentaryzacji gazów cieplarnianych. To z kolei będzie się wiązało z dodatkowymi obciążeniami administracyjnymi, a możliwe, że także i obciążeniami w zakresie WISL (National Forest Inventory). Wątpliwości budzi także konieczność pozyskiwania danych za pomocą metod teledetekcyjnych. Dane teledetekcyjne powinny być zestawiane z danymi zbieranymi w ramach NFI. Powinny być weryfikowane i akceptowane przez p.cz., celem uwzględnienia odmiennych charakterystyk obszarów leśnych w różnych regionach Europy, jak również celem uniknięcia problemów z interpretacją danych teledetekcyjnych.
Szczegółowych pytań jest wiele. Jednak zasadniczy problem polega na tym, że projekt zmiany Rozporządzenia LULUCF nie bierze pod uwagę specyfiki ekosystemów leśnych i tego, że na efekty podejmowanych w nich działań czeka się dziesiątki a nawet setki lat, ale również i faktu, że należy liczyć się z okresowymi wahaniami ilości węgla zmagazynowanego z biomasie. Projekt zakłada cele rozłożone na trzy pięcioletnie okresy, co w przypadku lasów jest zbyt krótkim terminem do ich osiągnięcia. Oczekuje się w zasadzie skokowego wzrostu pochłaniania, wzrostu bioróżnorodności i odporności lasów na zmiany klimatu w przeciągu kilkunastu lat. Pomija się natomiast fakt, że starzejące się lasy tracą swoje zdolności do szybkiego pochłaniania CO2.
Warto więc w tym miejscu nadmienić, że niemożność osiągnięcia tak bardzo wyśrubowanych celów w zakresie pochłaniania nie wynika wcale z opieszałości czy niechęci działania, ale jest uwarunkowana ograniczeniami przyrodniczymi. Głównie znaczenie ma tu struktura ... (See attached file)
Read full responseResponse to EU Forest Strategy
4 Dec 2020
Silna strategia leśna UE na okres po 2020 r. powinna być głównym narzędziem integracji europejskich lasów i sektora leśnego w ramach Zielonego Ładu i zapewnić ramy prawne dla kontynuacji zrównoważonego zarządzania lasami w Europie oraz spójnych i dobrze skoordynowanych działań na szczeblu UE. Nowa Strategia Leśna powinna być więc z jednej strony sektorowa, a z drugiej integrująca cele wszystkich innych polityk wpływających na las tak jak zakładają założenia kierunkowe Europejskiego Zielonego Ładu (EGD).
Podobnie jak poprzednia, Nowa Strategia powinna szanować zasadę suwerenności i kompetencji państw członkowskich w zarządzaniu lasami, ale także i aspekt pomocniczości i umożliwiać przyjęcie takich skoordynowanych rozwiązań, które będą wspierać współpracę państw członkowskich w realizacji wspólnych celów. W tym sensie powinna przyczynić się także do lepszej współpracy, poprawy komunikacji między krajami UE a KE oraz dalszego dzielenia się najlepszymi praktykami, m.in. poprzez wzmocnienie roli Stałego Komitetu Leśnego.
Lasy pełnią różnorodne funkcje: środowiskową, społeczną i produkcyjną. Wszystkie te funkcje wzajemnie się uzupełniają, odpowiadają na szereg oczekiwań społecznych i realizują zróżnicowane cele polityczne. Przyszła Strategia leśna powinna zapewnić możliwość równoważenia wymagań stawianych lasom oraz godzić cele i polityki związane z lasami, chroniąc jednocześnie ich wielofunkcyjny charakter i nie pozwalając na dominację jednego z celów nad innymi.
Dlatego też Strategia Leśna nie powinna być wyłącznie podporządkowana celom sformułowanym w Strategii Bioróżnorodności i skupiać się głównie na funkcji ochronnej lasów, ale w należyty sposób promować wszystkie funkcje, jakie spełniają lasy.
Strategia Leśna powinna zapewnić krajom członkowskim UE możliwość kontynuowania zrównoważonej gospodarki leśnej. Tylko zrównoważona wielofunkcyjna gospodarka leśna zapewni trwałość i ciągłość lasów. Lasy zarządzane w sposób zrównoważony wnoszą istotny wkład zarówno dla społeczeństwa, jak i dla planety, poprawiając warunki życia, zapewniając czyste powietrze i wodę, regulując klimat i chroniąc bioróżnorodność. Zrównoważona gospodarka leśna z założenia uwzględnia ochronę różnorodności biologicznej oraz w dużym stopniu aktywnie przyczynia się do jej utrzymania i wzmocnienia.
Prace nad nową Strategią leśną, w której wzmocniono by globalne i wyważone podejście uwzględniające wszystkie aspekty zrównoważonego zarządzania lasami i sektorem leśno-drzewnym powinny być podjęte niezwłocznie. Choć wdrażanie polityki leśnej leży w kompetencjach państw członkowskich, przedmiotowa strategia może stanowić instrument, który wytyczy kierunek wspólnych działań, mogący zagwarantować zrównoważone zarządzanie lasami, ich ochronę, wsparcie różnorodności biologicznej, postrzeganie lasów jako zasobu w ramach przeciwdziałania zmianie klimatu oraz przyczynienie się do jej złagodzenia, a także ogólniej do trwałego charakteru działalności sektora leśno-drzewnego.
Dlatego Strategia leśna powinna działać na rzecz uznania i promocji praktyk SFM, zarówno w skali globalnej, aby powstrzymać wylesianie i degradację lasów, jak również poprzez wzmocnioną współpracę z innymi krajami w regionie europejskim. Przykładem takiej współpracy jest sieć INTEGRATE, która promuje i rozwija działania integrujące ochronę przyrody ze zrównoważoną gospodarką leśną oraz daje możliwość państwom członkowskim na wymianę praktycznych doświadczeń w tym zakresie. Nowa Strategia powinna bardziej wspierać tego typu inicjatywy.
Jednym z poważniejszych wyzwań dla lasów w ostatnich latach są postępujące zmiany klimatyczne. Lasy pełnią ważne funkcje w łagodzeniu skutków zmian klimatu, usuwają CO2 z atmosfery, regulują gospodarkę wód gruntowych i powierzchniowych, chronią mikroklimat. Przy czym rola mitygacyjna lasów powinna być podkreślona w sposób kompleksowy, łącznie z magazynowaniem węgla w produktach drzewnych .
Z drugiej strony ekosystemy leśne stają się coraz bardziej podatne...
Read full responseResponse to Land use, land use change and forestry – review of EU rules
26 Nov 2020
Planowana rewizja LULUCF jest przedwczesna i nie pozwoli na pełną weryfikację aktualnie przyjętych rozwiązań dla leśnictwa, których wypracowanie wymagało dużych przygotowań i wkładu ze strony państw członkowskich.
Metodyka wytycznych przyjętych do określania Krajowych Planów Rozliczeń dla Leśnictwa jest bardzo skomplikowana i potrzeba było dwóch przeglądów eksperckich, aby zostały przyjęte (po pierwszym przeglądzie żaden Plan nie został przyjęty). Dlatego ważne jest, aby doświadczenia te zostały odpowiednio wykorzystane i uwzględnione w procesie rewizji.
Jednym z kluczowych wyzwań wynikającym z przyjętych poziomów referencyjnych może być fakt, że w małym stopniu odzwierciedlają one konieczność reagowania na zmiany klimatyczne. Wyliczenia powstały bowiem w oparciu o praktyki leśne z lat 2000-2009 (czyli sprzed okresu, kiedy wpływ zmian klimatu na lasy stał się tak odczuwalny).
Naszym zdaniem pomimo tego, że Rozporządzenie wskazuje na zalesienia, jako ważny element działań w sektorze LULUCF, to brak jest odpowiednich zachęt do ich realizacji. Brak jest także mechanizmów zachęcających właścicieli i zarządców lasów do podjęcia jakichkolwiek działań zwiększających pochłanianie (np.: sprzedaż nadwyżek). Dlatego kolejnym postulatem w rewizji powinna być opcja wprowadzenia rozwiązań, które w sposób oczywisty umożliwiałyby udostępnienie certyfikowanych jednostek dodatkowego pochłaniania CO2 i magazynowania węgla przez lasy dla przedsiębiorców i instytucji, które są zobligowane prawem lub realizują to dobrowolnie (jako polityka CSR) do offsetowania śladu węglowego.
Jeśli chodzi o proponowany wzrost ambicji UE w celu zapewnienia redukcji emisji o 55% do 2030 roku, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że spowoduje zmiany w aktualnie przyjętych oczekiwaniach od leśnictwa i sektora leśnego, a także może wiązać się z koniecznością ponownego przeliczania poziomu odniesienia dla lasów (FRL). Przy stale rosnących ambicjach politycznych, które zakładają jednostronne wykorzystywanie potencjału lasów w kierunku celów klimatycznych bądź ochrony bioróżnorodności coraz trudniej będzie zachować balans w realizacji wszystkich celów zrównoważonej gospodarki leśnej, która zapewnia funkcje społeczne, ekonomiczne i środowiskowe.
Duże obawy budzi zaproponowana w Road Map opcja 3, która zakłada połączenie sektora rolnictwa i sektora LULUCF w ramach wspólnego rozliczania emisji CO2. Naszym zdaniem łączenia leśnictwa z innymi sektorami gospodarki może spowodować umniejszenie rzeczywistego wkładu leśnictwa oraz brak mobilizacji w innych sektorach, które będą mogły być beneficjentem kompensowania ewentualnych emisji pomiędzy sektorami w ramach jednego filaru.
Z zaprezentowanych w Road map informacji trudno przewidzieć, jak w przyszłości będzie wyglądało rozliczanie sektora LULUCF.
Read full responseResponse to Minimising the risk of deforestation and forest degradation associated with products placed on the EU market
4 Mar 2020
The State Forests National Forest Holding is a Polish governmental organization that manages state-owned Polish forests on behalf of the Polish State Treasury.
It was founded in 1924 and now oversees about 7.5 million hectares of forests (about 77% of Polish forests and 25% of Poland's territory).
The Act on Forests of 28 September 1991, with amendments, makes the State Forests responsible for "forest management to ensure general protection of forests, sustainable maintenance, continuity and sustainable use of all forest functions and increase of forest resources".
We would like to underline that we share the pan-European definition and principles of sustainable forest management developed by FOREST EUROPE, as well as the objectives and guiding principles of the EU Forest Strategy.
We would like to recall that in contrast to what is published in the media, the UE forests are in good health, judging by their growing resources and area. This is the result of legally established forest policies and management.
In countries where forest management has a long history and is based on scientific results and good practice, the issue of destruction and degradation of forests is minimal or not relevant.
In our opinion the EU’s next steps should focus on combating destruction and degradation of tropical forests.
Having this in mind, EU forest management should be supported through EU trade contracts to ensure that the internal market is closed to unsustainable products. The new initiative should be based on existing solutions, where the FLEGT Regulation (Forest Law Enforcement, Governance and Trade) and the EU Timber Regulation will play a crucial role. Legally sourced wood from sustainably managed forests is also essential for all EU wood-based industries from Green Economy point of view.
We believe that further development of the new initiative supporting the implementation of the objectives and ambitions of the European Green Deal makes it necessary to take into account the role of forests and the forest sector in a broader context, including the following areas:
1. promoting potential and achieving sustainable and multifunctional forestry in the context of new challenges in the world;
2. the need to pursue active forest management to mitigate climate change;
3. promotion and improvement of forestry practices that actively contribute to maintaining and improving biodiversity;
4. sustainable use of wood (renewable raw material) and promotion of the role of the forest sector in the development of the bioeconomy (based on biological resources) and development of rural areas.
We support EU initiative minimising the risk of deforestation and forest degradation associated with products placed on the EU market. It must be underlined that the new initiative should also avoid any unnecessary administrative burden, administrative costs for EU forest owners. The new initiative should also be preceded by an analysis of improving the effectiveness of existing solutions.
Read full responseResponse to Illegal logging – evaluation of EU rules (fitness check)
28 Feb 2020
State Forests National Forest Holding is a Polish governmental organization that manages state-owned Polish forests on behalf of the Polish State Treasury.
It was founded in 1924 and now oversees about 7.5 million hectares of forest (about 77% of Polish forests and 25% of Poland's territory).
The Act on Forests of 28 September 1991, with amendments, makes the State Forests responsible for "forest management to ensure general protection of forests, sustainable maintenance, continuity and sustainable use of all forest functions and increase of forest resources". Above mentioned Act regulates the issue of legality as well.
Regarding the implementation of the EU Timber Regulation that came into force on 3 March 2013, the State Forests took advantage of the system internal “Due Diligence Systems” (DDS) – that have been developed and implemented before the EUTR came into force. The set of rules for DDS is based on national legislation and internal regulations. In European forestry, sustainable practices (including legality issues) are well described. The DDSs are fully operational. From this point of view it is also important to avoid any unnecessary administrative burden, administrative costs in fulfilling revised requirements of this Regulation.
It should be underline that, EUTR as part of the FLEGT Action plan is much more important for imported wood-based products rather them domestic. That is why European forest-based industries have called for verifying the scope of EUTR products.
The role of certification or other third party verified schemes in EUTR.
Having in mind that in accordance with EUTR „... certification or other third party verified schemes that include verification of compliance with applicable legislation may be used in the risk assessment procedure”, it must be emphasized that forest certification is mostly marketing tool. It means that, operators placing timber or wood products on a market, should rely on their own risk assessment and mitigation of the risk identified. Operators fulfilling requirements of this Regulation must be fully responsible for their DDSs.
We want to underline that certification is a voluntary process of assessing compliance with standards of non-governmental organizations.
Keeping illegal timber and wood based products out of the EU market is a key issue from green economy point of view. That is why State Forests share opinion that EUTR help prevent deforestation and illegal logging.
Read full responseResponse to EU 2030 Biodiversity Strategy
20 Jan 2020
Lasy Państwowe wspierają wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz opracowania nowej strategii różnorodności biologicznej. Jest to inicjatywa szczególnie ważna, w obliczu obserwowanych od szeregu lat zmian klimatycznych.
W naszej ocenie głównym narzędziem integracji lasów i sektora leśnego w ramach Europejskiego Zielonego Ładu powinna być nowa strategia leśna UE po 2020 r. Wzorem poprzednich strategii dla leśnictwa (1998, 2013) dokument ten stanowiłby kluczowe ramy prawne dla spójnych działań na szczeblu UE, zapewniając kontynuację realizacji trwałej i zrównoważonej gospodarki leśnej.
Jest to ważne zwłaszcza w kontekście innych polityk UE, gdzie lasy, leśnictwo i gospodarka leśna w sposób pośredni lub bezpośredni wiążą się ze sobą. W ocenie Lasów Państwowych prace nad przyszłymi strategiami - różnorodności biologicznej oraz leśnej, powinny toczyć się równolegle, aby zapewnić ich spójność i szeroką perspektywę.
W tym kontekście Lasy Państwowe pragną zwrócić szczególną uwagę na zapisy Komunikatu KE (COM (2019) 640 final), w szczególności w pkt. 2.1.7 (Ochrona i odbudowa ekosystemów i bioróżnorodności), które zawężają rolę lasów i zrównoważonego leśnictwa głównie do ochrony bioróżnorodności i klimatu.
Biorąc pod uwagę założenia Europejskiego Zielonego Ładu oraz fakt, że decyzje polityczne mają coraz większy wpływ na przyszłość lasów europejskich, sugerujemy jak najszybsze podjęcie prac nad nową strategią leśną UE po roku 2020 z wykorzystaniem, w jak największym stopniu doświadczeń państw członkowskich oraz roli Stałego Komitetu ds. leśnictwa (DG AGRI).
Uwzględniając rangę oraz zasięg oddziaływania przyszłej strategii różnorodności biologicznej, bardzo ważne jest, aby jej kształt oraz treść były wynikiem ogólnoeuropejskiego konsensusu.
Przy opracowaniu nowych polityk i przepisów wspierających realizację założeń i ambicji Europejskiego Zielonego Ładu niezbędne jest uwzględnienie roli lasów i sektora leśnego w odniesieniu do następujących obszarów:
- promocji potencjału oraz osiągnięć zrównoważonego i wielofunkcyjnego leśnictwa w kontekście nowych wyzwań w Europie i na świecie;
- potrzeby kontynuacji aktywnej gospodarki leśnej w celu łagodzenia zmian klimatycznych oraz ich dostosowania i adaptacji;
- promocji i doskonalenia praktyk leśnych, które aktywnie przyczyniają się do utrzymania i poprawy bioróżnorodności - większość obszarów Natura 2000 w UE występuje w lasach;
- zrównoważonego użytkowania drewna (odnawialnego surowca) i promocji roli sektora leśnego w rozwoju biogospodarki i rozwoju obszarów wiejskich.
W ocenie Lasów Państwowych szczególnie ważnym problemem jest zamieranie lasów. Ww. proces jest wynikiem synergicznego oddziaływania wielu szkodotwórczych czynników, które pozostają w korelacji z postępującymi zamianami klimatycznymi. Dlatego należy podjąć działania w celu adaptacji lasów do ww. zmian. Celem działań powinna być czynna ochronna najcenniejszych przyrodniczo fragmentów Europy, w tym lasów i świadczonych przez nie usług ekosystemowych.
W przyszłej strategii o ochronie różnorodność biologicznej do 2030 roku, należy jasno i jednoznacznie wykazać konieczność zachowania trwałości ekosystemów leśnych. W wielu przypadkach wymagać to będzie aktywnej ochrony, w tym działań zapobiegających pożarom i gradacjom szkodliwych organizmów.
Dodatkowo, w ocenie Lasów Państwowych, ujednolicenia wymaga system monitoringu stanu siedlisk i gatunków chronionych w ramach programu Natura 2000. Obecnie każde Państwo Członkowskie wypracowało własny system oceny stanu ochrony siedlisk i gatunków, co prowadzi do sytuacji, w której siedlisko lub gatunek, w takim samym lub podobnym stanie, otrzymują różne oceny. Uniemożliwia to przeprowadzenie rzetelnej oceny i porównania stanu siedlisk i gatunków w skali całej UE.
Proponujemy podjęcie działań w celu ujednolicenia systemu monitoringu stanu zachowania siedlisk i gatunków chronionych na podstawie Dyrektywy Siedliskowej i Ptasiej.
Read full response