Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris
Instytut Ordo Iuris
Instytut Ordo Iuris prowadzi badania nad europejską kulturą prawną oraz propaguje ich wyniki w życiu publicznym i w systemie prawnym.
ID: 206499215012-94
Lobbying Activity
Response to Action plan against cyberbullying
26 Aug 2025
Main thesis: 1. Countering cyberbullying does not require a uniform definition or a common strategy at EU level; the problem is mainly local, cultural, and educational in nature and is better addressed at the national level. 2. The current EU legal framework, such as the Digital Services Act (DSA) and national legislation (e.g., the Polish Penal Code), already provides effective tools to combat cyberbullying, minimizing the need for additional EU harmonization. 3. Establishing a broad EU definition of cyberbullying carries the risk of arbitrary interpretation, censorship, and excessive restrictions on freedom of expression, particularly in the context of new technologies and digital media. 4. Research indicates that effective countermeasures against cyberbullying require locally tailored educational programs and the involvement of school communities, as well as the exchange of good practices between countries, rather than the imposition of rigid regulations at the EU level.
Read full responseResponse to Gender Equality Strategy 2026-2030
22 Jun 2025
Opinia Instytutu Ordo Iuris znajduje się w załączonym pliku.
Read full responseResponse to LGBTIQ Equality Strategy
25 Apr 2025
Pełna opinia Instytutu Ordo Iuris znajduje się w załączonym pliku.
Read full response6 Sept 2024
Proponuje się następujące poprawki: Poprawka 1.: W artykule 3, w ust. 4, po słowach Państwa członkowskie zapewniają, aby zestaw danych identyfikujących osobę, powiązanych z danym portfelem, był unikatowy należy dodać oraz, w wypadku osób fizycznych, zgodny z danymi ujawnionymi w rejestrach aktów stanu cywilnego. Poprawka 2. W załączniku, w tabeli I, w komórce definiującej wartości, jakie można przypisać w polu atrybutu płeć, na końcu komórki należy dodać Wartości 0, 3, 4, 5, 6 można przypisać danemu użytkownikowi, będącemu osobą fizyczną, o ile jest to przewidziane w prawie krajowym Państwa Członkowskiego, w którym europejski portfel tożsamości cyfrowej jest wydawany. Uzasadnienie: Zgodnie z art. 3 pkt 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, str. 73114 ze zm.), dane identyfikujące osobę oznaczają zestaw danych, który jest wydawany zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym. Z kolei projekt rozporządzenia wykonawczego przewiduje w swoim art. 3 ust. 3, że dostawcy danych identyfikujących osobę zapewniają, aby dane te spełniały wymogi techniczne określone w załączniku. W tabeli I załącznika, wśród obowiązkowych atrybutów, jakie muszą być ujęte w ramach danych identyfikujących osobę, zawarto atrybut odnoszący się do płci, którego potencjalne wartości określano jako nieznana, męska, żeńska, inna, między, zróżnicowana, oraz otwarta. Prawo krajowe wielu państw członkowskich (w tym np. Polski, gdzie do podstawowych zasad porządku prawnego należy dychotomiczny podział społeczeństwa na dwie płcie) nie przewiduje jednak możliwości określenia płci innej niż męska lub żeńska. Wobec powyższego, mając na celu zachowanie zgodności przepisów projektowanego rozporządzenia z tekstem Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym, jak również zagwarantowanie, by dane identyfikujące użytkownika faktycznie pokrywały się z jego tożsamością, uznawaną w świetle prawa, co tym samym umożliwi faktycznie spełnienie przez europejskie portfele tożsamości cyfrowej ich zakładanej funkcji identyfikacyjnej. Należy w tym miejscu również mieć na uwadze, że zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w tym zwłaszcza wyrokiem w sprawie Y. v. Francja z 31 stycznia 2023 r. (sygn. 76888/17), z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie wynika obowiązek uznawania przez państwo płci innych niż męska i żeńska. Powinno więc być wyraźnie zaznaczone, że przedstawione w załączniku standardy techniczne nie mogą w żaden sposób ingerować w wyłączną kompetencję państw członkowskich do ustanawiania własnych regulacji prawnych dotyczących aktów stanu cywilnego i identyfikacji płciowej. Należy ponadto zauważyć, że proponowane rozwiązanie wykracza poza, skądinąd przywołaną w załączniku, normę ISO/IEC 5218, która przewiduje wyłącznie cztery wartości określające płeć: nieznana, męska, żeńska, nie dotyczy. Za szczególnie problematyczne pod tym względem należy uznać proponowane wartości 3 (other), 4 (inter), 5 (diverse), 6 (open), które nie zostały nigdzie zdefiniowane i właściwie nie wiadomo, czym się różnią między sobą. W związku z powyższym należałoby rozważyć wykreślenie w ogóle tych dodatkowych wartości.
Read full responseResponse to Integrated child protection systems
28 Sept 2023
Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do zgłaszania uwag dotyczących inicjatywy w sprawie zintegrowanych systemów ochrony dzieci. W odpowiedzi na niniejsze zaproszenie, Instytut Ordo Iuris przedstawia uwagi oraz propozycję możliwych rozwiązań. Na uwadze mieć należy zasady podziału kompetencji pomiędzy państwami członkowskimi a Unią Europejską i podkreślić, że prawo materialne rodzinne pozostaje w wyłącznej kompetencji państw członkowskich. Warto także zauważyć, że istnieją zasadnicze różnice pomiędzy systemami ochrony dzieci w państwach członkowskich i przyjętym modelu ich funkcjonowania. Egzemplifikacyjnie wskazać można na urzędy ds. dzieci w Niemczech, które niejednokrotnie spotykały się z krytyką ze strony społeczności międzynarodowej, w tym również ze strony Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Instytut Ordo Iuris zwraca uwagę na konieczność poruszenia i analizy poniższych kwestii przez Komisję Europejską przy opracowywaniu nowych inicjatywy i zaleceń. Ochrona nietykalności cielesnej. Należy dążyć do eliminacji wszelkich form przemocy wobec dzieci, w tym przemocy fizycznej, seksualnej, ekonomicznej i psychologicznej. Ochrona przed cyberprzemocą. Ograniczenie dostępu do pornografii. Wykorzystywanie dzieci w celach seksualnych, dystrybucja materiałów dotyczących pornografii i prostytucji dziecięcej jest ogromnym problemem. Działania KE powinny być ukierunkowane na nałożenie ograniczeń i obowiązków na dostawców usług internetowych. Ochrona dzieci nienarodzonych. Pojawia się coraz więcej koncepcji uznających prawo do aborcji na żądanie za prawo człowieka. Należy podjąć szeroko pojęte działania mające na celu przeciwdziałaniu narzuceniu państwom członkowskim idei praw reprodukcyjnych i seksualnych oraz uznanie za prawa człowieka zabójstwa prenatalnego. Ochrona zdrowia psychicznego dzieci. Programy ukierunkowane na określoną celowość działania, w przyszłości jako działanie zmniejszające ilość samobójstw wśród dzieci. Liczne badania wykazały, iż stan zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży nieustannie się pogarsza. Państwa członkowskie powinny w tym zakresie podejmować działania profilaktyczne zarówno o charakterze uniwersalnym jak i celowym, skierowane do określonych grup ryzyka. Zakaz tranzycji u nieletnich. Coraz częściej nieletni deklarują identyfikację z inną płcią. W tym celu podejmują terapie i zabiegi, które mają dramatyczne skutki, głównie w sferze psychiki. Dlatego, dla dobra dziecka i jego praw, należy rozważyć ograniczenie dostępu dla dzieci w zakresie działań medycznych czy terapii hormonalnych skutkujących zmianą płci. Organizacja i dopłaty dla szkół specjalnych. Budowanie relacji i mostów pomiędzy dziećmi z upośledzeniami a dziećmi ze szkół tradycyjnych. Należy stworzyć programy o charakterze edukacyjnym i finansowym, mające na celu opracowanie mechanizmów i rozwiązań, umożliwiające dzieciom z niepełnosprawnościami samodzielność w dorosłym życiu. Media społecznościowe. Należy określić wiek, od jakiego dzieci mogłyby korzystać z mediów społecznościowych. Na rodzicach ciążyłby obowiązek kontroli w tym zakresie. Ochrona i programy pomagające opuścić zorganizowane grupy przestępcze. Należałoby opracować programy chroniące dzieci, które są przymuszane do działania w ramach zorganizowanych grup przestępczych. Szczególne znaczenia ma tutaj współpraca organów ścigania. Ograniczenie procederu handlu dziećmi, zaostrzenie kar dla grup zajmujących się handlem dziećmi w celach seksualnych lub przymuszaniem dzieci do pracy. Działania powinny zostać ukierunkowane na walkę z handlem dziećmi. W tym zakresie organy ścigania, sądy, instytucje rządowej i pozarządowe powinny ze sobą ściśle współpracować w celu zidentyfikowania ofiar i sprawców, zapewnienia im odpowiedniej ochrony, w tym ochrony prawnej. Dobro dziecka jest wartością, którą należy chronić w sposób szczególny.
Read full responseResponse to Recognition of parenthood
3 Feb 2023
Opinia jest dostępna w załączniku. / The opinion is available in the attachment.
Read full responseResponse to Binding standards for equality bodies
1 Feb 2023
Opinia dostępna w załączniku. / The opinion is available in the attachment.
Read full responseResponse to EU strategic Framework for Global Health
27 Aug 2022
The full opinion is in the attached pdf file.
Read full responseResponse to Emergency measures for Latvia, Lithuania and Poland
3 Feb 2022
The position of the Ordo Iuris Institute in social consultations concerning the proposal “Migrants at EU’s external borders - emergency measures for Latvia, Lithuania and Poland“ is included in the attached file.
Read full responseResponse to Amendment of the EU rules on victims’ rights
10 Jan 2022
The Ordo Iuris Institute provides several general remarks in relation to the proposed initiative. The full opinion is in the attached file.
Read full responseResponse to Combating child sexual abuse
26 Oct 2021
The Ordo Iuris Institute recognizes the need to strengthen Member States' efforts in the areas of prevention, investigation, prosecution and victim support. The proposed roadmap Option 2 - Complementing existing legislation with non-legislative measures may have a positive effect. This is because often the cause of failure is not the lack of appropriate measures or regulations, but the reluctance of law enforcement agencies to undertake certain activities.
However, due to significant technological advances and the scale of acts committed using social media, instant messaging has grown significantly and developed since 2011, which is why Option 3 - New legislation on prosecuting offenders, protecting victims and preventing offences is recommended. The new regulations should be adapted to the type of actions that the perpetrators use today and try to predict their possible development direction, so that the regulations remain compatible for as long as possible with the growing virtual space offering newer and newer opportunities to abuse children.
The issues and recommendations are described in more detail in the attached file.
Read full responseResponse to Recognition of parenthood
12 May 2021
* Article 81(3) TFEU, cited in the EC Communication as the basis for the planned European
Union action on the recognition of parenthood between Member States, may not constitute
the basis for action by the EU institutions aimed at interfering with the substantive family
law of the Member States;
* in accordance with the Treaty law, the European Union does not have any competence to
establish substantive family law that is binding on the Member States. This is confirmed by
the content of the Treaty on the Functioning of the European Union, in particular Article 81
TFEU, as well as the provision of Article 9 of the Charter of Fundamental Rights and Article
12 of the ECHR, to which the EU is a party;
* the constitutional and legal orders of many EU Member States are unequivocally opposed to
the possibility of recognizing both homosexual 'marriages' and the adoption of children by
them. Therefore, adopting the legislative initiative proposed by the Commission would not
only be a gross exceeding of the competences granted to the European Union, but would
also violate the rights of Member States to legislate in accordance with the will of their
citizens.
Read full responseResponse to Extension of the list of EU crimes to hate speech and hate crime
20 Apr 2021
• Both the concepts of hate speech and hate crime are not explained by any international treaty and have not been defined by any international tribunal. Non-binding definitions, with little explanation, show a rather far-reaching freedom and lack of any objective criteria.
• In practice, definitions of hate speech give room to such random, particular and subjective interpretations that it becomes a clear threat to the freedom of public debate.
• The vagueness of the term ‘hate speech,’ visible in international documents, is reflected in the documents drafted by international companies, non-governmental organisations, as well as other entities, both public and private.
• Pluralism of opinions requires precision in definitions, and equal precision in legal regulations concerning freedom of expression, of which the term ‘hate speech’ is a negation.
• The concept of hate speech focuses on the motivations, feelings, thoughts, as well as views of both the perpetrator and the victim. This perspective fundamentally differs from the one adopted in criminal codes of other Member States.
• Freedom of expression is inscribed into all international or supranational acts concerning the protection of human rights as one of the fundamental freedoms. It is ensured in Article 19 UDHR, Article 19 ICCPR, Article 10 ECHR, and Article 11 CFR.
• The motto of the fight against hate speech, legitimised by the common dislike towards hatred, covers many more behaviours without any precision whatsoever than those who wish to improve the culture of public debate would like to prevent.
• The notions of hate speech and hate crime do not satisfy the conditions set forth in Article 83(1) TFEU which would allow amendment of the treaty involving the addition of those offences to the list of EU crimes.
Read full responseResponse to Preventing and combatting gender-based violence
13 Jan 2021
• Article 82(2) and Article 83(1) TFEU cannot be legal basis for taking legislative action by the EU in order to unify substantive criminal law of Member States. Furthermore, in practice, the planned imposition of unified definitions of crimes on Member States would be a violation of the treaty rule provided for in Article 67(1) TFEU. Article 84 TFEU is also not sufficient legal basis for the Commission’s actions regarding the Gender-Based and Domestic Violence Initiative. In fact, it authorises EU institutions only to adopt measures promoting and supporting crime prevention actions of Member States. The provision also explicitly excludes any EU actions resulting in any harmonisation (even minimal) of national legislative and regulatory regulations.
• The roadmap presented as the basis for the legislative initiative proposed by the European Commission is established in its entirety on the controversial gender-based violence concept. This concept assumes that femininity and masculinity are social constructs and that violence against women is a structural phenomenon whose cause lies in the different perception of women and men.
• This document indicates that the conclusion of the Istanbul Convention by the European Union is a political priority. Furthermore, it assumes that in the case of failure to adopt the Istanbul Convention by EU, it will be necessary to enforce a Union-level legally binding document based on the same controversial premises on combating violence as the Convention. Meanwhile, it should be emphasised that the Istanbul Convention is still controversial and a number of Member States refuse to sign it, which prevents its adoption in the entire Union.
• The idea of combating gender-based violence, which is proposed in the initiative roadmap, is ineffective and biased. Due to its ideological character (discussed in the previous part of this document), it ignores the actual reasons of domestic violence, such as alcohol and other substance abuse, family breakdown, atomisation or sexualisation of a woman’s image in the media and pornography.
• The biased and ideologised character of the gender-based violence perspective translates into its inefficiency in combating domestic violence and violence against women, which is clear from the 2014 research of the Fundamental Rights Agency referred to in the document and more recent OECD studies (2018).
• The roadmap also ignores the fact that the most effective means of protection against violence are a well-functioning family and social norms.
Read full responseResponse to Delivering for children: an EU strategy on the rights of the child
5 Aug 2020
Recommendations of Ordo Iuris Institute
regarding EU strategy on the rights of the child (2021-24)
The Ordo Iuris Institute for Legal Culture is an independent legal organization incorporated as a foundation in Poland. It gathers academics and legal practitioners aiming at the promotion of a legal culture based on the respect for human dignity and rights.
In reference to Commission’s roadmap regarding EU strategy on the rights of the child (2021-24), the Ordo Iuris Institute recommends:
1. to take steps to provide pregnant women with real alternatives to abortion, which in many Member States is considered as the only way out of difficult situations such as rape, poverty, mental suffering of the mother or the genetic disease of the child;
2. to strengthen the protection of family integrity against unlawful and hasty interference by the social welfare authorities of the Member States. The Member States should ensure that children are only taken from their parents when absolutely necessary and they should also endeavour to reunite the family i.e. take adequate steps to rebuild the bond between biological parents and the child;
3. to encourage Member States to develop solutions that allow parents to spend more time with their children. To this end, the Member States instead of promoting nurseries, which by definition limit parents' contact with the child, should introduce solutions supporting family integrity: longer parental leaves, direct financial benefits, vouchers for any form of care preferred by parents;
4. to encourage the Member States to outlaw all forms of surrogacy, which has hallmarks of human trafficking, and not to recognise the legal effects of surrogate agreements concluded abroad;
5. to encourage the Member States to strengthen the protection of parents' rights to raise their children by providing them with the possibility to decide on the form of sex education.
Read full responseResponse to LGBTI equality
10 Jul 2020
In the recent years, the European social policy and activities of NGOs have shown an increasing focus on persons struggling with issues related to sex and sexual orientation. However, a clear line must be drawn between actions aimed at combating intolerance and hate crimes against homosexuals, and unjustified claims made by certain LGBT activists, e.g. demanding for same-sex couples the privileges reserved for marriages, preferential financing of LGBT organisations or extending the definition of “hate speech”. These aspects should be taken into account while construing a new EU LGBTI+ equality strategy
Firstly, it must be emphasised that the existing legal orders of Member States and the European Union guarantee equality before the law and indiscrimination, which are deeply rooted in the European legal heritage. One should also bear in mind the actual meaning of the principle of equality before the law, assuming equal treatment of people in a similar factual and legal situation, unless there is objective reason not to. Moreover, EU attempts at compliance with this principle are limited by the competences granted by Member States in specific fields and by the principles of proportionality and subsidiarity. In reference to demands to introduce into EU Member States the so-called “same-sex marriages” or another kind of registered same-sex relationships as an element of combating discrimination, it must be noted that they are groundless for two reasons. Firstly, homosexuals are not in a factual situation comparable to heterosexuals. Secondly, shaping the material family law is the sole competence of EU Member States. Therefore, there are no legal grounds for claims regarding LGBT+ discrimination in countries not recognising formalised same-sex relationships or demands that the European Union should introduce such laws. Meanwhile, it is worth mentioning that the preferential financing of LGBT organisations and social projects addressing strictly this area is a contradiction of the principle of equality before the law and indiscrimination.
Furthermore, it is disturbing that the term “hate speech”, which has not been defined in international law, is being more and more broadly applied. The idea of combating “hate speech”, legitimised by the common disapproval of hatred, involves many more behaviours that those which the advocates of improving the public debate culture want to counteract. It actually leads to the eradication of opinions that are a perfectly rightful voice in the public debate. This problem touches upon the criticism of LGBT organisations’ activities in particular, which is automatically considered “homophobic” without any deeper analysis of its content. This contradicts one of the foundations of a democratic society – the freedom of speech and opinion.
The demands of the LGBTI environment and the European Commission also include the introduction in companies and public administration offices the so-called Diversity Charters, whose aim is to grant certain privileges to people who identify as LGBTI. This, in turn, poses a real threat of discrimination of those who do not share such views and the implementation of mechanisms that in fact violate the EU laws.
Recently, LGBT environments have also reported the need to introduce to EU law and national legal orders regulations protecting from discrimination based on sex orientation. Meanwhile, sex orientation belongs to the private sphere and is protected as such. Hence, there is no need to multiply legal means to protect privacy.
To sum up, in construing the new LGBTI+ equality strategy, the European Commission should not only consider the demands of the LGBT environment but most of all refer to the existing guarantees of individual rights protection. Any steps taken should not exceed the competences granted in the primary law, and in particular, they must not interfere with the family law of Member States by imposing the idea of the so-called “same-sex marriages”.
Read full responseResponse to Gender equality in the EU
13 Feb 2020
The Ordo Iuris Institute for Legal Culture presents below its position on the EU' strategy on equality between women and men:
1. Violence against women is a pathological phenomenon that undoubtedly deserves to be condemned. Experts point out that domestic violence is a result of many different, overlapping factors that ultimately lead to violent behavior towards loved ones. The key reasons for the occurrence of violence include, among others: the breakup of protective factors (in particular the breakup of the family), sexualization of the image of a woman, the presence of violence in the mass media. Polish police statistics show that the main co-occurring factor along with violent behavior is the problem of addiction. In 2019, approximately 57% of perpetrators suspected of domestic violence were under the influence of alcohol .
Meanwhile, the strategy to combat violence against women indicated in the Istanbul Convention, which the EU wants to accede to, is counter-effective. The Istanbul Convention completely omits the factors listed above (including the problem of addiction), which are of considerable importance for inducing violence against women.
In the opinion of the Ordo Iuris Institute, the European Union should abandon its plans to accede to the Istanbul Convention, which is ineffective on one hand, and deeply interferes with family autonomy on the other, and to develop a new strategy to combat violence against women and domestic violence.
2. Pornography is one of the biggest social problem leading to objectification of women and thus to discrimination. The European Union should urge the governments of Member States to take the necessary measures to prevent abuse of girls in prostitution and pornography by introducing an effective protection of minors against threats connected with pornography addiction.
3. As for women’s rights regarding health services, the priority for international community should be to ensure women safe pregnancy and childbirth, as this issues are relevant and universal experience to most women across the whole globe. It must be stressed that the term “sexual and reproductive health and rights” was never accepted by the International Community. The only accepted term is “sexual and reproductive health and sexual rights”. Moreover, within this term, as well as in international law in general, no so-called “right to abortion” exists, whereas the right to life of every person is a basic human right and it is expressed in many international treaties, i. e. UDHR (art. 3) and CRC (art. 6 par. 1 in connection with preamble).
2. The EU's equality policy should pay greater attention to the difficult situation of parents who often face a lack of support in challenges
parental-childcare, lack of response to real needs or lack of understanding and system support for life choices such as dedication
to maternity at the expense of a professional career or the desire to combine parenthood with work paid. Many women who raise children at home are the victims of the negative stereotypes, while their hard, everyday work is treated lightly and mockingly. According to the Ordo Iuris Institute, the European Union should respond to the abovementioned problems through:
- appreciation of unpaid domestic work;
- ceasing to depreciate motherhood and women's life choices regarding preferred education, occupations or division of family responsibilities;
- ceasing to pressure mothers (especially of young children) to work full-time, putting children in care facilities;
- making change in the social perception of mothers and fathers by campaigning for a positive perception of parents as employees and raising awareness about the possibility of using flexible work forms and pointing to the benefits of running parent support programs (e.g. part-time work, health insurance subsidies, childcare subsidies).
Read full responseResponse to EU Action Plan on Human Rights and Democracy 2020-2024
6 Feb 2020
Zdaniem Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris w ostatnich latach w polityce Unii Europejskiej promującej prawa człowieka zabrakło dążenia do realizacji jednego z najważniejszych praw podstawowych – prawa do życia, w szczególności nienarodzonych dzieci. Niestety, Unia Europejska zarówno w polityce wewnętrznej jak i międzynarodowej promuje rozszerzenie dostępu do aborcji, która – co należy podkreślić - stanowi zabójstwo prenatalne i nie powinna być postrzegana jako jedno z praw reprodukcyjnych i seksualnych. Warto przypomnieć, że zarówno Program Działań Konferencji na rzecz Ludności i Rozwoju w Kairze (1994) jak i Platforma Działania IV Światowej Konferencji Praw Kobiet w Pekinie wskazują, że aborcja nie powinna być promowana jako jedna z metod planowania rodziny, a państwa oraz organizacje pozarządowe powinny działać na rzecz zmniejszenia ilości przeprowadzanych aborcji. Liczne badania dowodzą, że legalizacja aborcji nie przekłada się na zmniejszenie śmiertelności okołoporodowej kobiet. Ponadto, aborcja ze względu na płeć stanowi jedną z najokrutniejszych form dyskryminacji kobiet, sprawiając, że są one pozbawione prawa do życia ze względu na płeć już na samym początku ich istnienia. (106 y Beijing PoA, 4.23 ICPD PoA, PACE Resolution 1829 (2011)).
Następnie, w ostatnich latach niepokojące są dążenia do ograniczenia praw rodziców względem dzieci. W niektórych państwach europejskich dochodzi do naruszeń praw człowieka, m.in. w sytuacjach gdy w wyniku rozwodu rodziców różnych narodowości dzieci i rodzice otrzymują od urzędników zakaz porozumiewania się w rodzimym języku, zaś kontakty dzieci z rodzicem innej narodowości niż państwo zamieszkania są ograniczane. Unia Europejska powinna zająć w tych sprawach stanowcze stanowisko, stosując odpowiednie środki wobec państw naruszających prawa rodziców i dzieci.
Ponadto, UE powinna dążyć do pełnego poszanowania fundamentalnego prawa rodziców, jakim jest prawo do wychowywania dzieci w zgodzie z własnymi przekonaniami, które ma swój wyraz ma w licznych traktatach międzynarodowych (art.26 par.3 UDHR,18 par.4 OHCHR, art.13 par 3 ICESCR). W związku z powyższym UE powinna wzywać do prowadzenia edukacji seksualnej (family centered education on human sexuality), respektującej prawa rodziców i ich dzieci, nie zaś narzucać jeden wybrany model edukacji seksualnej.
Warto przypomnieć przy tym, że działania Unii Europejskiej powinny opierać się na zasadzie pomocniczości oraz proporcjonalności. Unia może podejmować działania w ramach kompetencji niewyłącznych tylko wówczas i w takim zakresie, gdy wyznaczone cele nie mogą zostać osiągnięte przez państwa członkowskie, zaś ich osiągnięcie jest lepsze na poziomie UE, jak również działania instytucji UE muszą być odpowiednie do zamierzonego celu i nie wykraczać poza to, co jest konieczne do jego realizacji. Unia Europejska powinna zwrócić szczególną uwagę na ww. zasady, w szczególności w kontekście potencjalnie niepotrzebnych ingerencji w prawo wewnętrzne i sytuację polityczną państw członkowskich. Dobrym rozwiązaniem wydaje się utworzenie w ramach PE komisji, która sprawdzałaby, czy przyjmowane dokumenty spełniają wymogi subsydiarności i proporcjonalności.
Istotnym problemem, z którym współcześnie trzeba się zmierzyć jest zjawisko dezinformacji i fake newsów. Niestety, w ubiegłych latach niektóre z rezolucji wydawanych przez PE formułowane były w oparciu o nieprawdziwe informacje funkcjonujące w obiegu medialnym. Również i w tej sprawie zasadne wydaje się utworzenie organu, który sprawdzałby zgodność wydawanych rezolucji z faktami.
Mając na uwadze powyższe, w opinii Instytutu Ordo Iuris Unia Europejska w ramach inicjatywy „Prawa człowieka i demokracja w UE – plan działania na lata 2020-2024” za priorytet powinna uznać ochronę życia od poczęcia i sprzeciw wobec dyskryminacji nienarodzonych dzieci, kobiet i rodziców. Jednocześnie wszelkie działania powinny być podejmowane ze szczególnych uwzględnieniem zasad: pomocniczości i proporcjonalności.
Read full response